یادگیری ماشینی می تواند به دانشمندان کمک کند تا بفهمند چرا پرندگان پلاستیک می خورند


تمام قطعات پلاستیکی از معده یک مرغ پترل با پای گوشتی جدا شده است. اعتبار: متولیان موزه تاریخ طبیعی لندن
پرندگان دریایی در اقیانوس آرام پلاستیک را می خورند و به جوجه های خود می خورند. اما ما در مورد اینکه چرا پرندگان این کار را انجام می دهند بسیار اندک می دانیم.
با طبقه بندی صحیح قطعات از پلاستیک محققان امیدوارند که از شکم این پرندگان حذف شوند، روندهایی را ببینند که ممکن است به یک پاسخ اشاره کند.
پترول های پا گوشتی در جزیره دورافتاده لرد هاو لانه می کنند تغذیه با رژیم غذایی سمی.
همانطور که بزرگسالان در بالا اوج می گیرند اقیانوس باز در جستجوی ماهی و ماهی مرکب، آنها در عوض از تکه های پلاستیک فراوانی که روی سطح آب شناور است تغذیه می کنند. سپس بزرگسالان این پلاستیک را به لانه خود می برند و به جوجه های در حال رشد خود می خورند.
این رژیم غذایی پلاستیکی میتواند جوجهها را از بین ببرد زیرا این مواد مواد شیمیایی را وارد بدن آنها میکند. باعث ایجاد اسکار داخلی می شود و فقط از خوردن غذای واقعی پرندگان جلوگیری می کند. اما دلایل دقیق مصرف پلاستیک توسط بزرگسالان هنوز به طور کامل شناخته نشده است.
یکی از مشکلات این است که تجزیه و تحلیل انواع، رنگها و شکلهای پلاستیکی که توسط پرندگان خورده میشود، از نظر تاریخی بسیار ذهنی بوده و از محققی به محقق دیگر و مطالعهای به مطالعه دیگر متفاوت است. این توانایی نگاه کردن به روندهای بالقوه ای را که می تواند به این سؤالات پاسخ دهد محدود می کند.
دکتر Joby Razzel Hollis محققی در موزه تاریخ طبیعی است که در حال توسعه روشی برای استاندارد کردن ارزیابی آلودگی پلاستیکی مانند آنچه که از معده سنگپهلوهای meconopod بازیابی میشود، است. او یک جدید دارد فراگیری ماشین ابزاری که به طور خودکار نه تنها تعداد قطعات موجود، بلکه شکل، رنگ و اندازه آنها را نیز اندازه گیری می کند.
“ما می دانیم که پرندگان دریایی از پترل پاهای مکونو نیز خوششان می آید لاک پشت های دریاییجوبی میگوید: «آنها پلاستیک را میخورند زیرا آن را با غذا اشتباه میگیرند. و یکی از سؤالاتی که ما نتوانستهایم به اندازه کافی برای این گونهها پاسخ دهیم این است که چه چیزی در پلاستیک است که آن را بسیار جذاب میکند.»
“آیا آنها رنگ های خاصی را هدف قرار می دهند یا این که چقدر در اقیانوس قابل مشاهده است؟” این امر سؤالاتی را در مورد سبک و استراتژی های جستجوی غذا ایجاد می کند. اما همچنین میتواند راهی را به ما بدهد که بفهمیم آیا آنها در ظاهر انواع خاصی از پلاستیک را هدف قرار میدهند، بنابراین میدانیم که این نوع پلاستیکهایی هستند که باید سعی کنیم در اسرع وقت از اقیانوس حذف کنیم.
کار به زودی در مجله منتشر خواهد شد روشها در اکولوژی و تکامل اما آن است اکنون به صورت آنلاین در دسترس است.
چرا پرندگان پلاستیک می خورند؟
علیرغم شناخت رو به رشد تأثیر آلودگی پلاستیک بر دنیای طبیعیشواهد کمی وجود دارد که نشان دهد مشکل رو به کاهش است.
تولید جهانی این ماده سال به سال به رشد خود ادامه می دهد، در حالی که میزان پلاستیکی که به اقیانوس ها راه پیدا می کند نیز ادامه دارد. برخی برآوردها حاکی از آن است که روزانه 20 میلیون قطعه پلاستیکی جدید وارد اقیانوس می شود.
این آلودگی از بین نمی رود، بلکه تکه تکه شده و به قطعات کوچکتر و کوچکتر با تأثیرات متفاوت بر محیط زیست دریایی تجزیه می شود. میکروپلاستیک ها توسط پلانکتون خورده می شوند و از زنجیره غذایی عبور می کنند، در حالی که قطعات بزرگتر اغلب توسط پرندگان، لاک پشت ها، ماهی ها مصرف می شوند. نهنگ ها.
در حالی که این است برای سلامتی خوب نیست در مورد این حیوانات چیزی که کمتر مشخص است این است که واقعاً چگونه است این گونه ها را تحت تاثیر قرار می دهد. به عنوان مثال، این که بگوییم هر چه حیوان پلاستیک بیشتری بخورد، میزان بقای آن کمتر است، چندان ساده نیست.
جوبی توضیح می دهد: «معلوم نیست که آیا جرم پلاستیک بیشترین آسیب را ایجاد می کند یا خیر. “مطالعات قبلی رابطه آماری معنی داری بین مقدار پلاستیک خورده شده و آسیبی که به پرندگان وارد می کند را نشان نداده است.”
“به احتمال زیاد به ترکیب شیمیایی یا حتی اندازه و شکل نیز بستگی دارد.”
مشکل زمانی ایجاد می شود که افراد سعی می کنند این ویژگی ها را اندازه گیری کنند. کسی که به یک تکه پلاستیک مایل به سفید نگاه می کند ممکن است بگوید، برای مثال، سفید، خاکستری یا بژ است. بسیار سخت است که بدانیم آیا مردم رنگها را به همین شکل توصیف میکنند، این خیلی ذهنی است.
اما حتی وقتی صحبت از جنبههای اساسی میشود که میتوانیم عینی در نظر بگیریم، مانند تعداد قطعات پلاستیکی که از یک پرنده بازیابی میشود، ممکن است اختلافهایی وجود داشته باشد. هنگام شمارش صدها قطعه کوچک، مردم همواره اشتباه می کنند و اندازه گیری و محاسبه اندازه و شکل هر قطعه ممکن است زمان زیادی طول بکشد.
این همان چیزی است که جوبی در صدد استانداردسازی آن است. جوبی با قرار دادن قطعات پلاستیکی از شکم پرندگان و عکاسی از آنها با کارت تصحیح رنگ، توانست از یادگیری ماشینی و پردازش تصویر برای ایجاد یک سیستم خودکار برای شمارش و دسته بندی قطعات استفاده کند. این به او این امکان را داد که نه تنها صدها تصویر حاوی هزاران قطعه پلاستیک را در کمتر از ده دقیقه پردازش کند، بلکه این کار را به گونهای انجام دهد که بتوان در هر نقطه از جهان بازتولید کرد.
جوبی میگوید: «این فرآیند – که من کد آن را بهعنوان بخشی از انتشار مقاله در دسترس عموم قرار دادم – میتواند برای هر عکسی که در شرایط نسبتاً مشابه گرفته شده است اعمال شود. “بنابراین باید راهی برای سایر محققان فراهم کند تا بتوانند همان نوع داده ها را به روشی ثابت در بین محققان و گروه ها به دست آورند.”
در حال حاضر نتایج از مطالعه آزمایشی نشان داده اند که سال به سال تغییراتی در ترکیب پلاستیک های مصرف شده توسط پترل ها وجود دارد. اگرچه هنوز اطلاعات کافی برای درک آنچه ممکن است پشت این تغییر باشد وجود ندارد، امیدواریم در چند سال آینده دانشمندان در مکان بسیار بهتری برای مشاهده و تجزیه و تحلیل این تغییرات باشند.
جوبی میگوید: «امیدواریم این توانایی ما برای مشاهده ویژگیهای این اجسام در آینده را تا حد زیادی افزایش دهد و همچنین آن را سریعتر و قابل اطمینانتر کند تا بتوانیم بهتر بفهمیم که در اقیانوسها چه اتفاقی میافتد. “
اطلاعات بیشتر:
جوزف رازل هالیس و همکاران، عکاسی کمی برای اندازهگیری سریع و قابل اعتماد آلودگی ماکرو پلاستیک دریایی، روشها در اکولوژی و تکامل (2023). DOI: 10.1111/2041-210X.14267
تهیه شده توسط
موزه تاریخ طبیعی
این داستان توسط موزه تاریخ طبیعی بازنشر شده است. اصل داستان را بخوانید اینجا.
نقل قول: یادگیری ماشینی ممکن است به دانشمندان کمک کند تا بفهمند چرا پرندگان پلاستیک می خورند (2023، 18 دسامبر) بازیابی شده در 18 دسامبر 2023، از https://phys.org/news/2023-12-machine-scientists-birds- plastic.html
این برگه یا سند یا نوشته تحت پوشش قانون کپی رایت است. به جز هرگونه معامله منصفانه برای اهداف مطالعه یا تحقیق خصوصی، هیچ بخشی بدون اجازه کتبی قابل تکثیر نیست. محتوا فقط برای مقاصد اطلاعاتی ارائه شده است.



