قضاوت، عقل و دانشگاه | اخبار MIT


در زمانی که دانشگاهها تحت فشار شدید سیاسی هستند، وسوسه انگیز است که فکر کنیم میتوانند از الگویی پیروی کنند تا به همه علاقهمندان نشان دهند که مؤسسات آموزشی نهادهای بیطرفی هستند. مالک گهم، استاد MIT، در یک سخنرانی عمومی اخیر پیشنهاد کرد، اما شرایط تقریباً همیشه چنین تلاشهایی را پیچیده میکند.
این گفتگو بر روی گزارش کالوین متمرکز بود، سندی که در سال 1967 دانشگاه شیکاگو به طور گسترده مورد استناد قرار گرفت و بی طرفی را به عنوان هدفی برای مؤسسات آموزش عالی اعلام کرد. گاچم خاطرنشان کرد، در حالی که این ممکن است اغلب به عنوان یک هدف عمل گرایانه مطلوب باشد، هیچ شرط مطلق و تغییرناپذیر بی طرفی وجود ندارد که بتوان توسط نهادهای پیچیده به آن دست یافت. در عوض، موقعیتیابی سازمانی صحیح نیازمند قضاوت صحیح است که بارها و بارها اعمال شود.
گاچم خاطرنشان کرد: برای رهبران با تحصیلات عالی در دنیای امروز، که اغلب از آنها درخواست می شود در مورد مسائل مدنی و جهانی اظهار نظر کنند، “به هیچ وجه نمی توانید از گفتن چیزی اجتناب کنید. سوال این است که شما چه می گویید، چگونه و چند وقت یکبار.
سخنرانی قاچم با عنوان «بیطرفی، تنوع و دانشگاه»، بخشی از مجموعه رویدادهای MIT، گفتگوها علیه تفاوت: ایجاد جامعه در MIT بود. در آن، قاچم، رئیس بخش تاریخ MIT، تاریخچه گزارش کالون را که ریشه در اعتراضات دوران جنگ ویتنام در دانشگاه شیکاگو دارد، شرح می دهد. این گفتگو دیدگاههای متفاوتی را که در بین سازندگان آن وجود دارد، تشریح کرد و افکار بیشتری در مورد پویایی تقاضا برای بیطرفی ارائه کرد.
گاچم با اشاره به اینکه اظهار بی طرفی می تواند به عنوان یک تاکتیک توسط افرادی با اهداف و برنامه های خود استفاده شود، گفت: بی طرفی یک ارزش ناپایدار است. در واقع، گاچم افزود، ایده بی طرفی ممکن است “در جهت خنثی حرکت کند.”
و حتی در مسائل به ظاهر معمولی و روزمره، موسسات اغلب با انتخاب هایی در مورد بودجه و حمایت مواجه می شوند که هرگز نمی توانند بی ارزش تلقی شوند.
گاهم گفت: «وقتی ارزشها و هزینهکردن پول با هم برخورد میکنند، باید تصمیمگیری شود. “و در این مرحله، بی طرفی یا افتخار یا هر چیز دیگری نمی تواند بگوید که پاسخ چیست. بدون گزارش.”
گفتگوی جامعه در 26 اکتبر در مرکز کنفرانس سامبرگ MIT برگزار شد و همچنین از طریق پخش اینترنتی نمایش داده شد. این رویداد با حمایت دفاتر رئیس جمهور، استاد دانشگاه و صدراعظم MIT برگزار شد. تریسی جونز-بارت، معاون موقت جامعه و افسر حقوق صاحبان سهام مؤسسه، به عنوان ناظر جلسه پرسش و پاسخ پس از سخنرانی بود.
قاچم توسط سینتیا بارنهارت، صدراعظم MIT معرفی شد، که این گفتگو را بخشی از “کار اصلی پرورش گفتمان مدنی، تفکر انتقادی و همدلی در میان اعضای جامعه MIT” نامید. او همچنین خاطرنشان کرد که این مجموعه رویدادها “یکی از بسیاری از فعالیتهایی است که کارکنان، اساتید و دانشجویان ما روی آن کار میکنند تا تبادل محترمانه دیدگاهها را تشویق کنند.”
قچم هم مورخ و هم وکیل تحصیل کرده است. او دارای لیسانس تاریخ و دکترا از دانشگاه هاروارد است و فوق لیسانس و دکترای تاریخ را از دانشگاه استنفورد دریافت کرده است. او یکی از محققان برجسته برده داری و الغای در جهان آتلانتیک، و همچنین تاریخ قانونی و قانون اساسی، نویسنده رژیم قدیمی و انقلاب هائیتی (انتشارات دانشگاه کمبریج، 2012) است.
پیشینه تاریخی گزارش کالوین جنگ ویتنام است، به ویژه دوره اعتراض دانشجویان پس از تصمیم دولت ایالات متحده برای لغو قانون تعویق استخدام دانشجویان S-2. این موضوع دانشگاه شیکاگو و بسیاری از مؤسسات دیگر را درگیر مناقشات مهم دانشگاهی کرد.
گاچم گفت که گزارش کالوین “رویای دانشگاه آمریکایی را بهعنوان فضایی که در آن ذهنها میتوانند آزاد باشند، مجسم میکند، زیرا به هیچکس گفته نمیشود که چه میتواند یا باید فکر کند.” بر اساس این گزارش، دانشگاه منتقدان اجتماعی – اساتید و دانشجویان – را در خود جای داده است، بدون اینکه خود به عنوان یک منتقد عمل کند. این گزارش ارزیابی می کند که مواضع سازمانی سفت و سخت، تنوع دیدگاه ها را تهدید می کند. این گزارش لغو موضع بی طرفی را تنها به چند دلیل پیشنهاد می کند: تهدید به مأموریت دانشگاه به عنوان محل تحقیق رایگان و زمان هایی که دانشگاه در ظرفیت شرکتی خود عمل می کند (مانند مسائل حقوقی).
با این حال، قاچم خاطرنشان کرد، اعضای کمیته ای که بر روی گزارش کالون کار می کردند – که به نام رئیس آن، هری کالون، محقق متمم اول قانون اساسی آمریکا نامگذاری شده است – نظرات متفاوتی در مورد این موضوع داشتند. گاچم خاطرنشان می کند، مورخ برجسته جان هوپ فرانکلین، معتقد بود که “ما نمی توانیم نسبت به اختلالات و نقص های موجود در جامعه خود بی تفاوت باشیم که خود با آن مخالف هستند. [the university’s] وجود به عنوان یک جامعه فکری آزاد.» یاکوب گوتزلز، استاد آموزش، هشدار داد که ایده “بی طرفی” به ظهور فاشیسم در آلمان نازی کمک کرد. گچم توضیح داد که گیلبرت وایت، استاد جغرافیا و رئیس سابق کالج هاورفورد، استدلال میکند که برای دانشگاهها مهم است که فعالانه «اقدام اخلاقی را الگوبرداری کنند».
از دیدگاهی دیگر، اقتصاددان برجسته جورج استیگلر استدلال میکند که مجموع اقدامات و دیدگاههای فردی نوعی معادل مدنی از «تعادل عمومی» مدلسازی شده در اقتصاد بازار ایجاد میکند و در نتیجه تعادل کافی را ایجاد میکند و دیدگاههای نهادی را کمتر ضروری میسازد.
از نظر قاچم، اختلاف نظر این کمیته در مورد گزارش کالون و طیف احتمالی مواضع اخلاقی که آن را پوشش می داد در گزارش نهایی نادیده گرفته شد و امروزه به طور عمده و اشتباه نادیده گرفته می شود.
«گزارش کالوین مبهم کردن اختلافات واقعی بین کمیته است [members] گاچم گفت که این گزارش را تهیه کرده است. «به همین دلیل است که ما امروز با این آرمان مبارزه می کنیم. زیرا ما به طور کامل میزان اختلاف را نمی دانیم.”
قاچم پیشنهاد کرد که چندین نقص دیگر در گزارش کالون، یا حداقل طرز فکر ما امروز از آن وجود دارد. از یک سو، با استناد به مورخ روشنفکر کوئنتین اسکینر، گاچم خاطرنشان کرد که در واقع، هیچ چیز واقعاً خارج از تاریخ وجود ندارد. ایده بی طرفی همیشه بر اساس سیاست دوران خود تعریف می شود.
همانطور که گاچم بیان کرد، ممکن است مشخص نباشد که چه کسی در دانشگاه به نمایندگی از آن موسسه صحبت می کند. فراتر از آن، او خاطرنشان کرد، دانشگاههای مختلفی میتوانند وجود داشته باشند، برخی از آنها صراحتاً حول اولویتهای خاصی متمرکز شدهاند که بیطرفی سیاسی در همه موضوعات را کمتر یک ستاره شمالی نهادی میسازد.
قاچم افزود، به دلیل همه اینها، هنگام ارزیابی گزارش کالون، همچنان میتوانیم با آن به عنوان یک الگو برخورد کنیم، حتی اگر از نظر فلسفی بسیار مشکل ساز باشد. یک مؤسسه میتواند در هر زمانی به سمت تعادل و انصاف حرکت کند، بدون اینکه انتظار دستیابی به یک حالت بیطرفی دائمی و خودپایدار داشته باشد.
قاچم در یک جلسه پرسش و پاسخ پس از سخنان خود گفت که به شدت موافق است که اعضای دانشگاه علیه مداخله سیاسی – مانند تلاش رهبران دولت ایالتی برای کنترل برنامه درسی و تصمیمات محتوایی در دانشگاههای دولتی، مهم است. کتابخانه ها دیدگاه مشابهی نیز با گزارش کالون مطابقت دارد.
گچم گفت: “مأموریت ما به عنوان یک دانشگاه با سرنوشت دانشگاه های دیگر در ایالات متحده گره خورده است.” به عنوان مثال، او مشاهده کرد: “اگر ما چیزی در مورد برنامه درسی نگوییم، پس واقعاً چیزی برای حفظ کردن نداریم.”
قاچم در پاسخ به پرسشهای حضار، بار دیگر بر ارزش عملی تلاش برای چیزی مانند بیطرفی در اصطلاحات روزمره «احتیاطآمیز» تأکید کرد، نه اینکه آن را بهعنوان حالتی فلسفی تصور کنیم که میتوان وارد آن شد. به عنوان مثال، تلاش برای تعادل اغلب می تواند در کلاس درس به خوبی به دانشگاهیان و دانش آموزان خدمت کند.
گاچم گفت: “من سعی می کنم نسخه ای از گزارش کالوین را به عنوان یک مربی مدل کنم.” “من از او نقل قول نمی کنم. اما اخلاقی که میخواهد برانگیزد، بهعنوان یک سؤال منطقی، این همان چیزی است که من سعی میکنم انجام دهم، زیرا فکر میکنم این بهترین راه برای گفتگوی دانشآموزان است. و به عنوان یک دانشمند سعی می کنم همین کار را انجام دهم، به این معنا که اگر افرادی هستند که در این زمینه با آنها مخالفم، احساس می کنم می خواهم آنچه می گویند را بخوانم و بفهمم و از آن بیاموزم و به آن پاسخ دهم.



