مقالات

غلبه بر موانع در درمان سرطان ویرایش اپی توپ



آلوسمی میلوئید (AML) یک بیماری کشنده است که چالش های منحصر به فردی را در درمان ایجاد می کند. سلول های بنیادی و پیش ساز خونساز سرطانی (HSPC) را می توان با استفاده از گیرنده آنتی ژن کایمریک (CAR) سلول T درمان کرد، اما نه به صورت هدفمند. نشانگرهای AML شناسایی شده توسط این درمان ها نیز توسط HSPC های سالم و سلول های میلوئید تمایز یافته بیان می شوند. این امر باعث می‌شود که درمان‌های فعلی نتوانند به طور انتخابی سلول‌های سرطانی را از بین ببرند و باعث سمیت قابل توجهی می‌شوند از پیوند موفقیت آمیز HSPC جلوگیری می کند.1

که در مطالعه منتشر شده در طبیعتمحققان موسسه سرطان Dana-Farber و دانشکده پزشکی هاروارد با این مانع کلیدی مقابله کردند.2 ویرایش اپی توپ های گیرنده خاص بیان شده بر روی سطوح HSPC های اهداکننده سالم، سلول ها را در برابر درمان با سلول های CAR T مقاوم می کند.

این هماتولوژیست و نویسنده همکار می گوید: «قبل از این مطالعه، به خوبی مشخص نشده بود که می توان اتصال آنتی بادی های درمانی یا سلول های CAR T را تنها با یک تغییر اسید آمینه در حوزه خارج سلولی پروتئین لغو کرد. گابریل کاسیراتی از موسسه سرطان دانا فاربر. این یکی از اکتشافات مهم ما بود.

کاسیراتی و همکارانش سه نشانگر سطح AML با مشخصه خوب را انتخاب کردند که در حال حاضر برای درمان با سلول های CAR T مورد هدف قرار می گیرند: تیروزین کیناز 3 شبه FMS (FLT3/CD135)، KIT (CD117)، و زیر واحد α گیرنده IL-3 (IL) – 3RA؛ همچنین به عنوان CD123 شناخته می شود). این پروتئین‌ها تقریباً با تمام موارد AML مرتبط هستند و بیان بیش از حد آنها در سلول‌های AML با آن ارتباط دارد عود و بقای ضعیفاما آنها همچنین در سلول های سالم در مراحل مختلف خون سازی بیان می شوند.

تیم تحقیقاتی به طور گسترده سلول‌ها را از نظر مکان‌های جهش احتمالی در ژن‌های کدکننده نشانگرهای سطحی غربالگری کردند. آنها امیدوارند که مکان هایی را شناسایی کنند که از اتصال بخشی آنتی بادی سلول های CAR T به آنها بدون تداخل با سایر عملکردهای حیاتی سلولی ژن ها جلوگیری می کند.

برای هر ژن، آنها چندین محل جهش احتمالی را شناسایی کردند. کاسیراتی توضیح داد: “ما به اندازه کافی خوش شانس بودیم که حداقل برخی از این جهش ها را می توان با ویرایش پایه آدنین وارد کرد.” ما ویرایش معمولی مبتنی بر هسته را امتحان کردیم، اما اجتناب از شکست های دو رشته ای اساسی است [for safety] بنابراین می‌خواستم از حداقل سمی‌ترین فناوری ویرایش ژن ممکن استفاده کنم.

با استفاده از این اطلاعات، تیم عمل کرد ویرایش پایه آدنین از اپی توپ ها در HSPC های انسان سالم، که یک نسخه مخفی از هر گیرنده ایجاد می کند. 3 در حالی که اکثر HSPC های ویرایش نشده توسط سلول های CAR T علیه نشانگرها در سنجش آزمایشگاهی کشته شدند، سلول های ویرایش شده با اپی توپ زنده ماندند. هر خط از سلول‌های ویرایش‌شده همچنین پایه و ظرفیت تمایز خود را حفظ می‌کند.

برای به حداقل رساندن احتمال فرار تومور و جلوگیری از عود، درمان با سلول های T CAR می تواند بیش از یک نشانگر AML را هدف قرار دهد. این باعث شد که تیم سلول‌هایی تولید کنند که اپی توپ‌های ویرایش‌شده متعددی را بیان می‌کنند. کاسیراتی تاکید کرد که موفقیت ویرایش چندگانه یکی از یافته های کلیدی مقاله بود. با استفاده از یک مدل موش، او و تیمش دریافتند که HSPCهای FLT3 و CD123 با ویرایش دوگانه در حضور سلول درمانی CAR T دو گونه ای که هر دو نشانگر را مورد هدف قرار می دهد، زنده می مانند. این رویکرد سلول های AML را در بافت های آزمایش شده به طور کامل از بین برد.

این مقاله از نظر ویرایش اپی توپ های این سلول های بنیادی و پیش ساز خون ساز پیشرفته است که همچنان عملکرد خونساز طبیعی خود را حفظ می کنند. جفری تاوب، یک متخصص سرطان اطفال در دانشگاه ایالتی وین که در این مطالعه شرکت نداشت. “مطمئنا همچنین، از نظر توانایی هدف قرار دادن چندین ژن به طور همزمان برای AML با ایمونوتراپی، [that] بسیار موثرتر از هدف قرار دادن یک ژن واحد خواهد بود.

کاسیراتی گفت که این مطالعه پیامدهایی دارد که بسیار فراتر از درمان AML است. “در یک مفهوم گسترده تر، [our work] یکی از اولین مقالاتی است که نشان می‌دهد چگونه می‌توانیم بافت‌های سالم را دستکاری کنیم تا عملکردهای جدیدی به آنها بدهیم.»

منابع

  1. Hansrivijit P، و همکاران. سلول درمانی برای لوسمی میلوئید حاد – وضعیت فعلی و چشم انداز آینده. خون کشیش 2019؛ 37:100578.
  2. Casirati G، و همکاران. ویرایش اپی توپ ایمونوتراپی هدفمند لوسمی میلوئیدی حاد را قادر می سازد. طبیعت. 2023؛ 621: 404-414.
  3. ریشتر ام اف و همکاران تکامل یک ویرایشگر پایه آدنین با کمک فاژ با سازگاری و فعالیت دامنه Cas بهبود یافته. Nat Biotechnol. 2020; 38 (7): 883-891.



Source link

نوشته های مشابه

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا