اختراع 500 ساله داوینچی می تواند منجر به ساخت هواپیماهای بدون سرنشین ساکت تر شود

دستگاهی به نام پیچ هوا که بیش از 500 سال پیش توسط لئوناردو داوینچی اختراع شد، ممکن است کلیدی برای هواپیماهای بدون سرنشین ساکت تر باشد.
اداره هوانوردی فدرال هر ساله هزاران شکایت در مورد صدای وزوز بلند مشخصی که هنگام قطع پروانه هواپیماهای بدون سرنشین در هوا ایجاد می شود دریافت می کند. این صدا در کشورهای دیگر نیز مشکل ساز است: به عنوان مثال، کانادا و انگلیس در چند سال گذشته افزایش شدید چنین شکایاتی را گزارش کرده اند.
کارشناسان معتقدند آلودگی صوتی ایجاد شده توسط این پهپادها بدتر می شود زیرا آنها به طور فزاینده ای برای تحویل بسته، عکاسی، واکنش اضطراری و موارد دیگر استفاده می شوند.
“پروانه رویایی داوینچی – چیزی شبیه پیشروی مدرن.” بالگرد– الهام بخش تحقیقات ما شد. راجات میتال، استاد مهندسی مکانیک در دانشکده مهندسی جانز هاپکینز وایتینگ، که با جونگ هی سئو، دانشیار پروفسور تحقیقاتی، روی این پروژه کار کرده است، میگوید: ایده این بود که الهامات تاریخی و محاسبات مدرن را با هم ترکیب کنیم تا یک پهپاد مدرن آرامتر را دوباره تصور کنیم. مهندسی مکانیک و سوریانش پراخار، دکترای مهندسی مکانیک.
اعضای تیم میدانستند که سایر گروههای تحقیقاتی پروانههای حلقهای شکل را بررسی کردهاند که نسبت به ملخهای سنتی با تیغههای صاف، نازک و لبههای زاویهدار، صدای کمتری دارند. صدای چرخشی مشخص که توسط ملخ های سنتی تولید می شود، نتیجه “گرداب های نوک” است – گردبادهای کوچک در حال چرخش هوا که سوت می زنند و از تیغه های صاف و مایل عبور می کنند. ملخهای دایرهای این گردابها را به اطراف پخش میکنند و صدا را خاموش میکنند.
تیم میتال فکر میکرد که طرح داوینچی، با شکل پیچ مانند و تک تیغهاش، میتواند ساکتتر باشد.
برای کشف این موضوع، محققان مجبور شدند مدلی ایجاد کنند که به انتخاب دقیق ترین اندازه گیری ها و ویژگی های طراحی نیاز داشت. آنها با پروژه ای مواجه شدند که در آن دانشجویان مهندسی هوافضا در دانشگاه مریلند، طراحی پروانه، از جمله شعاع، منحنی، گام، شکل و تعداد حلقه ها را تجزیه و تحلیل کردند.
با استفاده از این پروژه به عنوان نقطه شروع، ما یک مدل سه بعدی از شکل حلقه پروانه داوینچی ساختیم و سپس از نرم افزار شبیه سازی خود به نام ViCar3D برای شبیه سازی جریان هوا در اطراف روتور هنگام چرخش پهپاد در محل استفاده کردیم. نرم افزار سپس سرعت جریان هوا در اطراف پروانه و الگوهای فشار را پیش بینی می کند.
فشار ایجاد شده بر روی سطح پیچ دوار به صدا تبدیل می شود، بنابراین تیم از فرمول فراسات، نظریه ای که توسط دانشمند ناسا در اواخر دهه 1970 ایجاد شد، برای پیش بینی سطوح صدا بر اساس مدل های شبیه سازی شده جریان هوا – برای محاسبه نویز استفاده کرد. پنج متر از یک روتور تولید می شود. سپس پروانه را در شرایط مشابه شبیه سازی کردند.
ملخ داوینچی در واقع کمی پر سر و صداتر از ملخ دایره ای در هر سرعت چرخشی معینی بود، اما ملخ همچنین نیروی بالابر بیشتری ایجاد کرد – نیروی رو به بالا که مخالف کشش گرانشی رو به پایین است. محققان همچنین میدانستند که میزان بالابر مورد نیاز باید برای کاربردهای رایج پهپادها ثابت بماند تحویل بستهبنابراین آنها سپس صدای ایجاد شده توسط داوینچی و ملخ های حلقه را هنگام تولید همان نیروی بالابر محاسبه کردند و پاسخ خود را دریافت کردند.
پراخار می گوید: پروانه داوینچی برای همان مقدار بالابر تولید شده صدای بسیار کمتری تولید می کرد.
این تیم قصد دارد شبیهسازیهای بیشتری را برای مدلسازی سطوح صدای پروانهها در زمانی که پهپادها بزرگتر هستند و با سرعتهای بالاتر کار میکنند، اجرا کنند.
ما انتظار داریم نتایج مشابهی در کاهش نویز داشته باشیم. با این حال، راندمان آیرودینامیکی پروانه داوینچی کمتر از پروانههای سنتی خواهد بود، زیرا تمام قسمتهای شکل مارپیچ را نمیتوان برای تولید مقدار مشابهی بالابر بهینه کرد. با وجود این کاهش کارایی احتمالی، این شکلهای پروانه میتوانند برای کاربردهایی که کاهش نویز مهمتر از بازده آیرودینامیکیپرخار می گوید.
محققان کار خود را در هفتاد و ششمین نشست سالانه بخش دینامیک سیالات در واشنگتن دی سی در نوامبر ارائه کردند.
سرویس تحقیقات ارتش ایالات متحده بودجه این کار را تامین کرد.
منبع: دانشگاه جان هاپکینز




