اولین فعالیت ثبت شده مغز در هنگام مرگ، بینشی از لحظات پایانی زندگی را نشان می دهد

چه اتفاقی بعد از مرگ ما می افتد؟ اگرچه آیا زندگی پس از مرگ یا حتی چیزی به عنوان روح، سوالاتی هستند که علم ممکن است هرگز به آنها پاسخ دهد، ابزارهای مدرن به دانشمندان اجازه می دهند بهترین چیز بعدی را مطالعه کنند: آنچه در مغز انسان در آخرین لحظات زودگذر آن اتفاق می افتد.
پزشکان مغز یک مرد 87 ساله مبتلا به صرع را اسکن کردند و به دنبال علائم تشنج بودند. در طی این روش معمول، بیمار متأسفانه دچار حمله قلبی شد و مدت کوتاهی پس از آن فوت کرد. با این حال، مرگ غم انگیز این مرد به دانشمندان فرصت یک عمر را داد و به آنها اجازه داد تا فعالیت مغز را 30 ثانیه قبل و بعد از توقف ضربان قلب بیمار ثبت کنند. چنین چیزی در تاریخ پزشکی هرگز اتفاق نیفتاده است.
فعالیت ثبت شده مغز در حال مرگ نشان می دهد که در هنگام مرگ، همان فعالیت عصبی را تجربه می کنیم که در هنگام خواب دیدن، یادآوری خاطرات یا مراقبه انجام می شود. به گفته نویسندگان یک مطالعه جدید منتشر شده در مرزها در علوم اعصاب پیری.
دکتر اجمل زمار، جراح مغز و اعصاب در دانشگاه لوئیزویل گفت: ما 900 ثانیه از فعالیت مغز را در زمان مرگ اندازه گیری کردیم و تمرکز خاصی را برای بررسی آنچه در 30 ثانیه قبل و بعد از توقف ضربان قلب اتفاق افتاد تعیین کردیم. مطالعه را رهبری کرد.
درست قبل و بعد از توقف کار قلب، ما شاهد تغییراتی در یک باند خاص از نوسانات عصبی بودیم که اصطلاحاً نوسانات گاما نامیده می شود، اما در نوسانات دلتا، تتا، آلفا و بتا نیز تغییراتی مشاهده شد.
امواج مغزی گاما سریعترین نوسانات مغزی هستند و عمدتاً زمانی رخ می دهند که شما بسیار هوشیار و هوشیار هستید. آنها با عملکردهای شناختی مرتبه بالاتر مرتبط هستند، به ویژه زمانی که ما در حال تمرکز، رویا و مراقبه هستیم، و زمانی که مغز درگیر بازیابی حافظه، پردازش اطلاعات و ادراک آگاهانه است، فعال هستند.
تجربیات نزدیک به مرگ
این نوسانات امواج مغزی اغلب با فلاش بک های حافظه همراه است و ممکن است گزارش های حکایتی از افرادی را توضیح دهد که تجربیات نزدیک به مرگ داشته اند که در آن رویدادهای مهم زندگی به سرعت به یاد می آورند.
زمار گفت: «این یافتهها درک ما را از زمان پایان زندگی دقیقاً به چالش میکشند و سؤالات مهم بعدی مانند موارد مربوط به زمان اهدای عضو را مطرح میکنند».
تجربیات نزدیک به مرگ به طرز شگفت آوری رایج است. آ یک سوم مردم کسانی که نزدیک به مرگ بوده اند می گویند چنین تجربه عمیقی داشته اند. ویژگیهای رایجی که افراد گزارش میکنند، احساس رضایت، جدایی ذهنی از بدن (مانند تجربیات خارج از بدن) ، به سرعت از طریق یک تونل تیره بلند حرکت کنید و وارد یک چراغ روشن شوید.
دانشمندان علوم اعصاب، اولاف بلانکه و سباستین دیگس، قبلا پیشنهاد کرده بودند دو نوع تجربه نزدیک به مرگ. نوع اول مربوط به نیمکره چپ مغز است که شامل تغییر حس زمان و تصورات پرواز است. نوع دو، که شامل نیمکره راست می شود، با دیدن یا برقراری ارتباط با ارواح و شنیدن صداها، صداها و موسیقی مشخص می شود.
همیشه مشخص نبود که چرا انواع مختلفی از تجربیات نزدیک به مرگ وجود دارد، اما این واقعیت که مغز در آخرین لحظات زندگی ما به چیزی شبیه به سرعت بالا می رود، ممکن است گویای آن باشد. اما باید مراقب باشیم، زیرا این اولین و تنها موردی است که فعالیت مغز زنده در طول فرآیند مرگ در انسان مشاهده شده است.
بیمار دچار جراحت، تشنج و تورم شد، بنابراین نمی توان نتیجه گیری را به کل جمعیت تعمیم داد. با این حال، این یافته های محدود نشان می دهد که لحظات پایانی ما بر روی زمین ممکن است خوشایند و آرام باشد. این هم برای کسانی که خواهند گذشت و هم برای خانواده هایشان آرامش بخش است.
من به عنوان یک جراح مغز و اعصاب، گاهی اوقات با از دست دادن سر و کار دارم. گفتن خبر مرگ به اعضای خانواده پریشان وصف ناپذیر دشوار است.»
یکی از چیزهایی که میتوانیم از این تحقیق بیاموزیم این است: حتی اگر عزیزانمان چشمانشان را بستهاند و آماده هستند که به ما استراحت بدهند، مغز آنها ممکن است در حال پخش برخی از بهترین لحظاتی باشد که در زندگی خود داشتهاند.




