ناسا نمونه اولیه لندر اروپا را آزمایش می کند

در سال 2024، ناسا راه اندازی می شود اروپا کلیپرماموریت مداری مورد انتظار که توسط مشتری (در سال 2030 می رسد) برای کاوش قمر یخی آن پرواز می کند. اروپا. کلیپر از طریق یک سری پرواز، فعالیت سطحی و جت اروپا را به امید شناسایی مولکولهای آلی و سایر نشانههای بالقوه حیات (“امضاهای زیستی”) مطالعه خواهد کرد. اگر همه چیز خوب پیش برود، ناسا قصد دارد یک ماموریت بعدی را برای فرود بر روی سطح بفرستد و نگاهی دقیق تر به صفحه یخی و جت های اروپا داشته باشد. این ماموریت پیشنهادی به درستی نامگذاری شده است اروپا فرودگر.
اگرچه هیچ تاریخی مشخص نشده است و این ماموریت هنوز در مرحله اکتشاف است، گام های مهمی برای رساندن لندر اروپا به مرحله توسعه برداشته شده است. اوت گذشته، مهندسان از آزمایشگاه رانش جت ناسا (JPL) در جنوب کالیفرنیا نمونه آزمایشی این سیستم فرود پیشنهادی در یک محیط شبیه سازی شده. این سیستم ترکیبی از سختافزار مورد استفاده در ماموریتهای فرود قبلی ناسا و برخی عناصر جدید است که امکان انجام ماموریت به اروپا را فراهم میکند. همچنین میتواند برای تسهیل مأموریتها به «جهانهای اقیانوسی» و دیگر اجرام آسمانی در منظومه شمسی ما سازگار شود.
از سال 1970، زمانی که ناسا وویجر 1 و 2 کاوشگرها از کنار مشتری و منظومه قمرهای آن عبور کردند، دانشمندان مشتاق بودند که اروپا را از نزدیک ببینند. از آن زمان، ماموریت های متعددی از مشتری، از جمله ناسا-ایسا، بازدید کرده اند اودیسه کاوشگری که در سال 1992 و 2004 از کنار سیستم عبور کرد کازینوها–هویگنس کاوشگری که در سال 2000 در راه خود به زحل پرواز کرد و افق های جدید ماموریتی که از طریق سیستم در مسیر خود به سمت منطقه فرا نپتونی وزوز می کند. با این حال، تنها دو ماموریت به این منظومه سفر کرده اند و برای مطالعه مشتری و قمرهای آن در آنجا مانده اند: گالیله (1995-2003) و جونو کاوشگرهای فضایی (2016 تا کنون).
با تشکر از داده های به دست آمده از ویجر کاوشگران، دانشمندان شروع به حدس و گمان کردند که ممکن است یک اقیانوس مایع در زیر پوسته یخی اروپا وجود داشته باشد. آنها با استفاده از مدلهای سیارهای، تئوری بیشتری ارائه کردند که اروپا (و دیگری قمرهای گالیله) خمیدگی جزر و مدی را در داخل آن در نتیجه برهمکنش با گرانش قدرتمند مشتری تجربه کرد. آنها حدس زدند که این می تواند منجر به فعالیت هیدروترمال در مرز بین هسته و گوشته ماه شود و گرما و انرژی شیمیایی لازم برای زندگی را فراهم کند. ماموریت های بعدی فقط با کشف این سوء ظن را تقویت کردند فعالیت جت، دی اکسید کربنو نمک های معدنی روی سطح ماه
ایجاد یک فرودگر اروپا که بتواند در زمینهای چالشبرانگیز حرکت کند، نیازمند رویکرد پیچیدهای است که مهندسان ناسا با تطبیق عناصری که در گذشته کار کردهاند، به آن نزدیک شدند. این شامل معماری مورد استفاده برای سیستم فرود “اسکای کرین” است که توسط ناسا استفاده می شود کنجکاوی و ماندگاری مریخ نوردهایی که برای کند کردن فرودشان به چتر نجات و موشک های قدیمی و یک سیستم قرقره برای بیرون آوردن آنها به سطح متکی بودند. این سیستم در یک محیط شبیه سازی شده در JPL ناسا در Caltech در 17 و 18 آگوست آزمایش شد که نکات برجسته آن را می توانید در ویدیوی بالا مشاهده کنید.
مهندسان JPL یک مرحله فرود نیروی محرکه شبیه سازی شده برای نمونه اولیه خود ایجاد کردند که لندر اروپا را ثابت نگه می داشت در حالی که چهار تتر آن را پایین می آورد. فرودگر دارای چهار پایه است که هر کدام دارای مکانیزم اتصال چهار میله ای است که وضعیت پا را قبل و در حین فرود کنترل می کند. هر پایه از قبل با یک فنر نیروی ثابت به پایین بارگذاری می شود تا به آنها کمک کند تا سطحی را که با آن مواجه می شوند، مرتب کنند و به آرامی سطح را لمس کنند. این به پاها این امکان را میدهد تا به طور غیر فعال با هر زمینی که با آن روبرو میشوند تنظیم شوند، در حالی که کشش و ثبات بیشتری را در طول و بعد از رویداد فرود ایجاد میکند.
قسمت زیرین لندر دارای قسمت شکمی است (شبیه به صفحه لغزنده روی ماشین) که در برابر حرکت شیب دار مقاومت می کند و از لندر در برابر زمین های بالقوه مضر محافظت می کند. هنگامی که شکم با سطح تماس پیدا می کند، حسگرها مکانیزمی را فعال می کنند که مفاصل دوار پاها را قفل می کند. در این مرحله، پاها وظیفه حفظ پایداری و حفظ سطح ارابه فرود را در حالی که افسارها تخلیه می شوند، می شوند. اگر در حین تاچ داون شکم با زمین برخورد نکرد، حسگرهای هر پا نیز می توانند تاچ داون را اعلام کنند. در این حالت، شکم بالای زمین معلق خواهد بود و لندر تنها توسط چهار پای خود پشتیبانی می شود.

آنچه که ثبت نشده است، فاز پس از تخلیه لگام است که شامل برش افسار و مرحله پیشرانه شناور پرواز است. اگرچه این معماری فرود با توجه به اروپا توسعه داده شده است، اما می توان آن را برای استفاده در سایر قمرها و اجرام آسمانی با زمین های چالش برانگیز سازگار کرد. این امر مفید خواهد بود زیرا ناسا و سایر آژانسهای فضایی در نظر دارند مأموریتهایی را به دیگر «جهانهای اقیانوسی» در منظومه شمسی بفرستند که اقیانوسهایی نیز در زیر پوستههای یخی خود دارند (و ممکن است در آنها حیات وجود داشته باشد).
در همین حال، دانشمندان مشتاقانه منتظر ورود ESA هستند کاوشگر ماه یخی Jupiter (JUICE) از فرودگاه فضایی اروپا در گویان فرانسه در تاریخ پرتاب شد 14 آوریل 2023. هنگامی که در ژوئیه 2031 به مشتری می رسد، سه سال و نیم بعدی از ماموریت اولیه خود را با مطالعه کالیستو، گانیمد و اروپا، سه قمر گالیله که تصور می شود در داخل خود اقیانوس دارند، سپری کند. این اروپا کلیپر قرار است در 10 اکتبر 2024 پرتاب شود و در آوریل 2030 و قبل از JUICE به منظومه مشتری خواهد رسید.
داده های ارائه شده توسط این ماموریت های مداری، راه را برای مأموریت لندر اروپا هموار می کند، که شامل تجزیه و تحلیل سطح، نظارت بر فعالیت جت، و انتخاب مکان های فرود و اهداف علمی بالقوه خواهد بود.
اطلاعات بیشتر: فتوژورنال ناسا


