مقالات

محدودیت های کانادا در مورد شپش دریایی در مزارع ماهی قزل آلا مطابقت ندارد


نسخه اصلی مقاله

تحقیقاتی که قوانین پرورش ماهی قزل آلا را در چهار کشور مقایسه می‌کند، نشان می‌دهد که قوانین کانادا در مورد حفاظت از جمعیت ماهی‌های وحشی در برابر یکی از تهدیدهای اصلی ناشی از آبزی پروری: هجوم شپش‌های دریایی، کوتاهی می‌کند.

که در مطالعه اخیرایرجا وورمدال، استاد محقق و متخصص در علوم سیاسی و سیاست های زیست محیطی در موسسه Fridtjof Nansen در نروژ، چگونگی تنظیم شپش های دریایی را در مزارع ماهی قزل آلا اقیانوس اطلس توسط دولت های نروژ، اسکاتلند، ایرلند و کانادا مورد مطالعه قرار داد.

شپش های انگلی به طور طبیعی در اقیانوس ها وجود دارند، اما در مزارع ماهی قزل آلا که در آن ماهی ها با هم در آغل توری گله می شوند، یک بلای رایج است. لاروهای آفت شناگر آزاد می توانند قلم را ترک کنند و ماهی های وحشی را که از منطقه عبور می کنند آلوده کنند. ماهی آزاد بالغ معمولاً می‌تواند از شپش‌هایی که از پوست، خون و مخاط آنها تغذیه می‌کنند زنده بماند، اما بچه‌هایی که فقط یک یا دو نفر از آنها را حمل می‌کنند می‌توانند بمیرند.

Vormedal در مطالعه خود به بررسی این موضوع پرداخت که چگونه هر یک از چهار کشور مزارع را ملزم به نظارت بر شپش دریایی و شروع درمان در زمانی که سطح آن بسیار بالا می‌رود، شد. کشورها دارای گونه های متفاوتی از ماهی آزاد وحشی و شپش دریایی، شرایط محیطی، اندازه مزارع ماهی قزل آلا و تعداد ماهی های پرورش یافته در هر قلم هستند. با این حال، با نگاهی به تمام تفاوت‌ها، او متوجه شد که نروژ در کل سخت‌ترین قوانین را در مورد شپش‌های دریایی دارد و پس از آن اسکاتلند – به لطف آن کشور – برنامه های اخیر برای پذیرش محدودیت های سخت تر قوانین ایرلند ملایم تر است. و در کانادا، جایی که Vormedal بر روی مزارع ماهی قزل آلا در بریتیش کلمبیا تمرکز داشت، قوانین را کمترین سخت‌گیری دید.

Vormedal اسناد دولتی و مقالات علمی بررسی شده را بررسی کرد و با 23 کارشناس از دولت ها، سازمان های غیرانتفاعی، دانشگاه ها و موسسات تحقیقاتی خصوصی مصاحبه کرد.

او دریافت که سطح توافق علمی در هر کشور در مورد چگونگی تأثیر شپش دریایی بر ماهی قزل آلا وحشی، نقشی در میزان دقت دولت‌ها در تنظیم انگل‌ها دارد.

به عنوان مثال، در سال 2011، دولت نروژ اعتراف کرد که شپش های دریایی از مزارع پرورش ماهی می تواند یک خطر جدی برای ماهی قزل آلا وحشی باشد. ورمدال در مطالعه خود خاطرنشان کرد که این درک که توسط دولت و دانشمندان وجود داشت، باعث شد که کشور آستانه شپش دریایی خود را حداقل تا حدی بر اساس تحقیقات قرار دهد.

پرورش دهندگان ماهی نروژی، بزرگترین تولیدکنندگان ماهی قزل آلا پرورشی در جهان، موظفند گزارش های هفتگی در مورد شپش دریایی در ذخایر خود در طول سال ارائه دهند. هنگامی که سطح از میانگین یک شپش ماده بالغ برای هر پنج ماهی فراتر رود، اپراتورها باید عملیات ضد عفونی را انجام دهند. (فناوری‌های چربی‌زدایی، مانند ماشین‌های هیدرولیز، که ماهی سالمون را با آب پرفشار برای حذف انگل‌ها اسپری می‌کنند، می‌توانند ثابت کنند. برای ماهی های وحشی کوچکتر کشنده است.)

در مقایسه، اپراتورهای اسکاتلندی باید به مقامات اطلاع دهند و هنگامی که سطح به دو شپش ماده بالغ در هر ماهی رسید، نظارت را افزایش دهند. هنگامی که سطح آن به شش شپش در هر ماهی رسید، اپراتورها باید ماهی را درمان کنند تا زمانی که تعداد انگل ها به یک عدد به ازای هر دو ماهی آزاد کاهش یابد.

در ایرلند، کشاورزان به ازای هر دو ماهی در طول مهاجرت بهاره ماهی قزل آلا وحشی، به یک شپش تخم‌دار محدود می‌شوند. بقیه سال حد مجاز دو شپش برای هر ماهی است. با این حال، Vormedal خاطرنشان می کند که “هیچ رویه های اجرایی وجود ندارد” و “هیچ قانونی در مورد اینکه سطوح با چه سرعتی باید کاهش یابد” وجود ندارد.

در کانادا، جایی که دانشمندان در داخل و خارج از دولت فدرال بر سر خطر ناشی از شپش دریایی با هم درگیر شده‌اند، اپراتورهای مزرعه باید ماهی‌های خود را هر دو هفته یکبار در طول مهاجرت بهاره ماهی قزل آلا وحشی ارزیابی کنند. اگر بیش از سه شپش در هر ماهی در مرحله زندگی متحرک باشد – به سرعت رشد می کنند، در اطراف ماهی آزاد حرکت می کنند و به طور کلی تهدید بیشتری هستند – اپراتورها 42 روز فرصت دارند تا سطح را کاهش دهند. اما تا آن زمان، برخی از گونه‌های ماهی قزل آلا وحشی ممکن است قبلاً از مزرعه مهاجرت کرده باشند.

مارتی کرکوسک، زیست‌شناس دانشگاه تورنتو در انتاریو که در مطالعه ورمدال نقشی نداشت، می‌گوید در حالی که سطحی از عدم قطعیت علمی در همه حوزه‌های قضایی وجود دارد، اروپا رهبری مدیریت احتیاطی را بر عهده گرفته است.

کرکوسک که به مدت 20 سال روی ماهی قزل آلا و شپش دریایی مطالعه کرده است، می گوید: «مساله تأثیرات زیست محیطی آبزی پروری ماهی قزل آلا در اروپا بسیار پذیرفته شده است و این نشان می دهد که آنها برای محافظت از ماهی قزل آلا وحشی چه می کنند. “در کانادا، علم بیشتر مورد بحث است و مقررات ما آنقدر دقیق و قوی نیستند.”

موضوعی که به تضاد مقرراتی در بریتیش کلمبیا کمک می کند این است که شیلات و اقیانوس های کانادا (DFO)، آژانس فدرال که مسئول مدیریت ماهی آزاد پرورشی و وحشی است، نقش دوگانه ای دارد: حفاظت از ذخایر وحشی و ترویج آبزی پروری. این اولویت ها می توانند در مورد اندازه گیری و تنظیم اثرات آبزی پروری بر ماهی قزل آلا وحشی با هم برخورد کنند.

اعتراض اعضای جامعه محلی به مزرعه ماهی بریتیش کلمبیا در دفاع از ماهی قزل آلا وحشی. ایرجا وورمدال، استاد پژوهشی متخصص علوم سیاسی و سیاست زیست محیطی در موسسه فریتیوف نانسن در نروژ، می گوید: «زمانی که در حال تحصیل در کانادا بودم، متوجه شدم ماهی قزل آلا وحشی چقدر از نظر فرهنگی اهمیت دارد. از چهار کشور مورد مطالعه اخیر Vormedal، تنها کانادا دارای جمعیت ماهی قزل آلا وحشی است که به حمایت از کشورهای اول، ماهیگیری تجاری و تفریحی ادامه می دهند. عکس توسط Rolf Hicker Photography/Alamy Stock Photo

در یک بیانیه ایمیلی، سخنگوی DFO، جنیفر یانگ گفت که «دانشمندان این دپارتمان، و همچنین سایر محققان کانادایی و بین المللی، به انجام تحقیقات بر روی شپش دریایی ادامه می دهند. این پایگاه علمی توصیه های علمی بررسی شده توسط DFO را از طریق دبیرخانه مشاوره علوم کانادا (CSAS) ارائه می دهد.

یانگ نوشت: “با در دسترس قرار گرفتن مطالعات تکمیل شده جدید، وزارت به بررسی و ترکیب اطلاعات به عنوان بخشی از فرآیند مدیریت انطباقی مبتنی بر ریسک و علم خود ادامه خواهد داد.”

این آخرین گزارش CSASکه به این نتیجه رسید که مزارع ماهی بر تعداد شپش دریایی در ماهی قزل آلا وحشی تأثیر نمی گذارد، بود مورد انتقاد کرکوسک و 15 کارشناس شیلات دیگر برای انتخاب داده ها، کاهش شواهد منتشر شده قبلی و حذف اطلاعات دانشمندان مستقل.

در ماه جولای، دانشمندان مستقل گزارشی منتشر کرد انتقاد از DFO، در میان نگرانی های دیگر، به دلیل اجازه دادن به نمایندگان صنعت آبزی پروری برای شرکت در دبیرخانه، ارائه توصیه های علمی به دولت.

بحث و جدل بر سر علم شپش دریایی، کانادا و ایرلند را از اتخاذ مقررات سختگیرانه‌تر برای آبزی پروری باز داشته است. در حالی که کانادا در سال 2020 محدودیت های شپش دریایی را افزایش داد، ایرلند از سال 2008 هیچ اصلاحی انجام نداده است.

با این حال، اگر دولت فدرال به تعهدات خود در سال 2019 مبنی بر انتقال بریتیش کلمبیا به دور از پرورش ماهی آزاد آزاد تا سال 2025 عمل کند، رتبه کانادا در میان چهار کشور ممکن است به شدت تغییر کند.

در فوریه 2023، دولت کانادا تصمیم گرفت که 15 مجوز برای مزارع ماهی قزل آلا در نزدیکی جزیره ونکوور شمالی، بریتیش کلمبیا را تمدید نکند – گامی آشکار به سمت حذف تدریجی. با این حال، کشورهای We Wai Kai و Wei Wai Kum، همراه با شرکت های آبزی پروری Grieg Seafood، Mowi Canada West و Cermaq Canada، این تصمیم را در دادگاه فدرال به چالش می کشند.

در همین حال، ائتلافی متشکل از 123 کشور اول از جاستین ترودو، نخست‌وزیر کانادا می‌خواهد که این کار را ادامه دهد. انتخاب اوn وعده حذف تمام مزارع شبکه باز از آب های استان. دولت فدرال هنوز این طرح را منتشر نکرده است.

برای Vormedal، این ایده که کانادا به جای تنظیم این صنعت به دنبال تعطیلی آن است، نشان می دهد که ماهی قزل آلا وحشی در بریتیش کلمبیا چقدر از نظر فرهنگی اهمیت دارد. “این یک تفاوت بسیار جالب است. با توجه به اهمیت اقتصادی پرورش ماهی قزل آلا در نروژ، آنها حتی آن را در نظر نمی گیرند.”

تحقیقات Marty Krkosek قبلا توسط موسسه Hakkai حمایت شده بود. موسسه هاکای و مجله هاکای هستند قطعات مجزا و مستقل بنیاد تولا



Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا