قالب لجن چه چیزی می تواند در مورد جهان به ما بیاموزد؟

قالب های لجن در مورد ساختار بزرگ مقیاس جهان و تکامل کهکشان ها چه چیزی می توانند به ما بگویند؟ این چیزها ممکن است نامتجانس به نظر برسند، اما هر دو بخشی از طبیعت هستند، و به نظر می رسد که قالب های لجن زمین چیزی برای گفتن در مورد خود کیهان دارند. رشته های عظیم گازی که راه خود را از طریق کیهان باز می کنند با قالب های لجن و شبکه های لوله ای آنها اشتراکات زیادی دارند.
ساختار بزرگ مقیاس جهان از کهکشان هایی در گروه ها و خوشه های کهکشانی تشکیل شده است. آنها توسط حفره های بزرگ احاطه شده اند و رشته های گاز از میان حفره ها عبور می کنند و گروه ها، خوشه ها و ابرخوشه ها را به هم متصل می کنند. اما رشته ها چه تأثیری بر تکامل کهکشان دارند؟
تیمی از محققان روش جدیدی برای شناسایی این رشته ها و ساخت کاتالوگ از آنها ابداع کردند. آنها استفاده کردند Illustris TNG شبیه ساز و شبیه ساز قالب لجن برای کمک به شناسایی نخ. با درک بهتر محل قرارگیری رشته ها، آنها می توانند شروع به درک نقش رشته ها در تکامل کهکشان ها کنند.
آنها نتایج خود را در مقاله ای با عنوان “رشته های شبکه کیهانی قالب لجن و نحوه تأثیر آنها بر تکامل کهکشانی.این تحقیق به مجله Astrophysical ارسال شده است و مقاله در حال آماده سازی پیش چاپ است. نویسنده اصلی، فرحان الحسن از گروه نجوم در دانشگاه ایالتی نیومکزیکو است.
قالب های لجن یکی از غیرمعمول ترین شکل های زندگی در طبیعت است. برخی از آنها اشکال زندگی جمعی هستند که دارای مجموعه ای از موجودات مختلف هستند. به نوعی با پخش لوله ها در محیط بهینه می شوند. این به آنها اجازه می دهد تا در پیچ و خم ها حرکت کنند تا به غذا برسند و به منطقه ای برگردند که قبلاً حاوی غذا بود. این قابل توجه است زیرا آنها همه کارها را بدون مغز انجام می دهند. توانایی های غیرمعمول آن ها را در اخترفیزیک ارزشمند می کند.
یکی از اهداف اصلی اخترفیزیک درک چگونگی شکل گیری و تکامل کهکشان ها است. اخترفیزیکدانان جرم آنها، بازخورد هستههای فعال کهکشانی، انفجارهای ابرنواختر و سایر فرآیندهای درونی کهکشانها را اندازهگیری میکنند. اما محیطی که کهکشان در آن قرار دارد، تکامل آن را نیز تعیین می کند. رشته های شبکه کیهانی که کهکشان ها را به هم متصل می کنند چه نقشی در تکامل کهکشانی دارند؟
این اساس این مطالعه است.
نویسندگان توضیح میدهند: «شناسایی شاخص اصلی «محیطزیست» یک کهکشان وظیفهای است که در مطالعات مختلف با رویکردهای متفاوتی مواجه شده است.
تکامل کهکشان را می توان در چارچوب ساختار بزرگ مقیاس جهان که به عنوان «وب کیهانی» شناخته می شود، تحلیل کرد. این ساختار متشکل از شبکهای از رشتههای به هم پیوسته است که پلهایی از ماده بین کهکشانی و گرههایی هستند که تقاطعهای رشتهای متراکم هستند که در آن توزیع چگالی کیهانی بالاترین است.

نویسندگان اشاره میکنند که گروههای کهکشانی، خوشهها و ابرخوشهها در شبکه یافت میشوند و شناسایی آنها نسبتاً آسان است. با این حال، شناسایی رشتههای جداگانه حتی در شبیهسازی قدرتمندی مانند Illustris TNG بسیار سختتر است. این مقاله میگوید: «شناسایی رشتههای وب کیهانی از توزیع پراکنده کهکشانها، که به «بازسازی» وب کیهانی معروف است، یک کار چالش برانگیز است.
این مهم است زیرا رشته ها بر تکامل کهکشان تأثیر می گذارند. مطالعات مختلف در مورد شناسایی رشته ها به نتایج متفاوتی رسیده اند. نویسندگان می نویسند: «به عنوان مثال، در حالی که برخی از مطالعات سرکوب تشکیل گاز و ستاره در نزدیکی رشته ها را پیشنهاد می کنند، برخی دیگر افزایش عرضه گاز و/یا تشکیل ستاره را گزارش می دهند.» بنابراین دانشمندان به وضوح درک خوبی از این موضوع ندارند. اثرات رشته ها بر کهکشان ها و ممکن است به دلیل شناسایی اشتباه آنها یا ندیدن همه آنها باشد.
اینجاست که قالب های لجن ظاهر می شوند.
«رویکرد ما از مدل جدیدی به نام استفاده میکند دستگاه فیساروم مونت کارلو (MCPM) برای تخمین میدان چگالی کیهانی،” آنها می نویسند.
MCPM یک ابزار محاسباتی است که شبکه های حمل و نقل پیچیده را بازسازی می کند. همانطور که از نام آن پیداست، بر اساس قالب لجن واقعی ساخته شده است فیزاروم پلی سفالوم. دانشمندان از P. polycephalum به عنوان یک “رایانه بیولوژیکی” غیر متعارف برای حل مشکلات ناوبری پیچ و خم، طراحی سیستم های حمل و نقل و انجام بسیاری از وظایف مرتبط دیگر استفاده می کنند. نویسندگان توضیح میدهند: «MCPM از عادات تغذیه ارگانیسم بیولوژیکی Physarum polycephalum یا کپک لجن الهام گرفته شده است، که شناخته شده است که شبکههای به هم پیوسته بسیار کارآمد در جستجوی غذا ایجاد میکند.
معروف ترین کاربرد MCPM زمانی بود که مهندسان از آن استفاده کردند کپی کردن سیستم متروی توکیو. آنها تکههای جو دوسر را در الگویی مطابق با شهرهای اطراف توکیو چیدند، و قالب لجن کانالهای مغذی ایجاد کرد که جو دوسر را در الگویی بسیار شبیه به سیستم متروی موجود به هم متصل میکرد.

در این مطالعه کهکشان ها و خوشه ها جای جو دوسر را می گیرند. نتیجه؟ نویسندگان نوشتند: “رویکرد ما به طور قابل توجهی طرح شناسایی رشته را بهبود بخشید…” که در دیگر بازسازی های وب کیهانی استفاده می شود. محققان تأثیری را که شبکه کیهانی بر خنکشدن گاز و تأمین گاز کهکشانها دارد، برجسته کردند.

روش دیگری برای شناسایی رشته وجود دارد که دانشمندان برای بازسازی شبکه کیهانی از آن استفاده میکنند و به آن تخمینگر میدان Tessellation Delaunay (DTFE) میگویند. به عنوان بخشی از مطالعه خود، نویسندگان عملکرد DTFE را با روش مبتنی بر فیزاروم MCPM مقایسه کردند. نویسندگان میگویند: «تغییر در ساختار رشتهای شناساییشده بین دو ورودی به میدان چگالی کاملاً چشمگیر است».
نتیجه این است که DTFE “… تنها در اتصال کهکشان های پرجرم تر موفق است.” MCPM نه تنها تعداد بیشتری از کهکشان ها را به هم متصل کرد، بلکه رشته های بیشتری را نیز شناسایی کرد و به طور صادقانه توزیع زیربنایی ماده تاریک را ردیابی کرد. رشتههای MCPM نیز شکل طبیعیتری دارند، با خطوط منحنی بیشتر و چرخشهای تیز کمتر.

نویسندگان توضیح میدهند که دقت، از جمله رشتههای کمتر برجسته که روش میدان چگالی DTFE از دست میدهد. اعتبار تصویر: حسن و همکاران. 2023
ابزار MCPM نتایج قوی تری تولید کرد. اما مقاله فقط ارزیابی ابزار نیست. هدف مطالعه چگونگی تأثیر رشته ها بر تکامل کهکشان است. این مقاله میگوید: «در اینجا ما مطالعه میکنیم که چگونه رشتههای MCPM مبتنی بر چگالی محیط وب کیهانی بر فعالیت تشکیل ستارههای کهکشانی و کسر گاز تأثیر میگذارند.
نتایج تفاوت خیره کننده ای را بین نرخ تشکیل ستاره در میدان DTFE در مقابل میدان MCPM نشان می دهد. در نتایج DTFE، کهکشانها با نزدیک شدن به رشتههای تمام تودههای ستارهای با انتقال کم به سرخ خاموش میشوند. اما در زمینه MCPM، نویسندگان توضیح میدهند: «به نظر میرسد فاصله تا رشتهها تقریباً هیچ تأثیری بر تشکیل ستارههای کهکشانهای با جرم بالا، متوسط یا کم ندارد».
باز هم هست. از آنجایی که میدان MCPM در شناسایی رشته های کمتر برجسته در مقایسه با DTFE بهتر است، نتایج قالب لجن MCPM نشان داد که تقریباً همه کهکشان ها در نزدیکی یک رشته قرار دارند. این برخلاف نتایج قبلی DTFE از سایر مطالعات است. نویسندگان می نویسند: “اکثر کهکشان ها در فاصله تقریباً 1.5 تا 2.5 Mpc از ستون فقرات رشته MCPM قرار دارند.”
قالبهای لجن به وضوح چیزی برای آموزش در مورد کیهانی که در آن زندگی میکنیم دارند. نتایج عمیقتر این مطالعه نشان میدهد که تشکیل ستارگان در دورههای اولیه z~2 در سطوح نزدیک و دور از رشتههای MCPM در سطوح مشابه بوده است. نویسندگان خلاصه میکنند: «این شواهدی را ارائه میکند که رشتهها در زمانهای اولیه میتوانند به طور مؤثری گاز کهکشانها را تامین کنند و به آنها اجازه رشد سریع بدهند.» این نتیجه نقش دارد نتایج اخیر JWST که نشان می دهد کهکشان های عظیم در کیهان اولیه وجود داشته اند.
اما همه چیز بعداً در جهان تغییر می کند. شبیهسازیها نشان میدهند که رشتههای ضخیمتر در واقع سرعت تشکیل ستارهها را با کاهش عرضه گاز به کهکشانها در طول ۱۰ میلیارد سال گذشته کاهش میدهند.

درک چگونگی رشد و تکامل کهکشان ها یکی از اهداف اصلی اخترفیزیک است. این تحقیق با استفاده از قالبهای لجن، چگونگی کارکرد آن را روشن میکند. اما در مورد قالبهای لجن و اخترفیزیک آینده ممکن است هیجانانگیزتر باشد.
حسن و همکارانش می نویسند: «شاید حتی هیجان انگیزتر، روش جدید ما را بتوان در مجموعه داده های رصدی برای شناسایی ساختار شبکه فضایی در جهان واقعی به کار برد. ما آماده دریافت مجموعه داده های حتی بهتر از تلسکوپ هایی مانند JWST، اقلیدس، تلسکوپ فضایی رم و دیگران هستیم.
محققان می توانند برای درک همه این داده های آینده به یکی از نامحسوس ترین شکل های حیات طبیعت تکیه کنند.



