مقالات

شواهد جدید نشان می دهد که قمر زحل می تواند حیات را پشتیبانی کند



شواهد جدید نشان می دهد که قمر زحل می تواند حیات را پشتیبانی کند

انسلادوس، قمر دائمی پوشیده از اقیانوس زحل آب را به فضا پرتاب می کند از طریق شکاف های پوسته یخی آن. سفینه فضایی کازینوها ترکیب این جت ها را در اواسط دهه 2000 تعیین کرد و مولکول هایی را یافت که شامل دی اکسید کربن و آمونیاک بود که هر دو برای حیات روی زمین حیاتی بودند. و اکنون، در مطالعه ای که پنجشنبه در نجوم طبیعی، دانشمندان نمونه های کاسینی را مجدداً تجزیه و تحلیل کرده اند تنوع شیمیایی بزرگ انسلادوس را نشان می دهد– ساختن این ماه یخی کوچک کاندیدای برتر برای یافتن حیات فرازمینی در منظومه شمسی خودمان.

نویسنده اصلی این مطالعه، بیوفیزیکدان دانشگاه هاروارد، جونا پیترز، با یافته های قبلی مبنی بر اینکه انسلادوس احتمالاً غنی از ترکیبات آلی است، که بیشتر آنها شناسایی نشده اند، مجذوب شد. برای درک ترکیب شیمیایی واقعی ماه، پیتر و همکارانش در آزمایشگاه رانش جت ناسا، داده‌های جمع‌آوری‌شده در سال‌های 2011 و 2012 توسط ماموریت کاسینی-هویگنس این آژانس را که چندین بار یک فضاپیما را از میان ستون‌های آب تماشایی انسلادوس به پرواز درآورد، دوباره بررسی کردند. نمونه‌های کاسینی که توسط طیف‌سنج جرمی روی فضاپیما (ابزاری که ترکیبات را با وزن مولکولی آنها شناسایی می‌کند) آنالیز شد، در ابتدا پنج نوع مولکول را در جت‌ها نشان داد: آب، دی اکسید کربن، متان، آمونیاک و هیدروژن مولکولی.

برای تجزیه و تحلیل جدید، پیتر و همکارانش داده‌های کاسینی را حتی فراتر بردند: آنها از یک تکنیک تجزیه و تحلیل آماری برای مقایسه نشانه‌های مولکولی نمونه‌های جت با میلیاردها ترکیب بالقوه ترکیبات شناخته شده استفاده کردند. این به آنها اجازه داد تا محتمل ترین اجزای جت را تعیین کنند.

پیتر می گوید: «جستجوی ترکیبات در ابر کمی شبیه کنار هم قرار دادن قطعات یک پازل است. ما به دنبال ترکیب مناسبی از مولکول هایی هستیم که داده های مشاهده شده را بازتولید می کنند.

تیم به این نتیجه رسید که توده‌های یخ شامل پنج مولکول شناسایی‌شده، اما برخی ترکیبات بزرگ‌تر و سنگین‌تر، از جمله هیدروکربن‌هایی مانند هیدروژن سیانید و اتان، و همچنین آثاری از ترکیبات نیمه اکسید شده مانند متانول است.

میشل بلان، دانشمند سیاره‌شناسی در مؤسسه تحقیقاتی اخترفیزیک و سیاره‌شناسی در تولوز، فرانسه که در مأموریت کاسینی کار می‌کرد، می‌گوید: نتایج جدید بر یک روش آماری «هوشمند و قوی» برای شناسایی این مولکول‌های بزرگ‌تر تکیه دارند. او می گوید که این ترکیبات در تجزیه و تحلیل اولیه کاسینی نشان داده نشدند، زیرا ابزارهای داخل هواپیما برای شناسایی آنها مجهز نبودند. بلان می افزاید: «هیچ کس در تیم کاسینی-هویگنس تصور نمی کرد که قمرهای کوچک زحل می توانند از نظر شیمیایی فعال باشند و مولکول های سنگین تولید کنند: این بدون شک بزرگترین شگفتی و احتمالاً مهم ترین کشف کاسینی بود.

این مولکول‌های تازه کشف‌شده، همراه با اجزای کشف‌شده قبلی مانند آب و آمونیاک، می‌توانند به عنوان بلوک‌های سازنده و سوخت برای میکروب‌ها عمل کنند و به طور بالقوه می‌توانند از منشا مستقل حیات پشتیبانی کنند. پیتر می‌گوید از زمان کشف اقیانوس‌های انسلادوس، این قمر «هدف اصلی» در جستجوی اجزای سازنده حیات بوده است.

پیتر به ویژه از کشف وجود سیانید هیدروژن یا HCN هیجان زده بود، زیرا “یکی از مهمترین و همه کاره ترین اجزای سازنده زندگی است.” هنگامی که HCN با مولکول های دیگر ترکیب می شود، می تواند به تشکیل نوکلئوبازها و اسیدهای آمینه، پیش سازهای بیوشیمی پیچیده تر مانند پروتئین ها و RNA کمک کند. پیتر اشاره می کند که شبیه سازی های آزمایشگاهی نشان داده اند که این دگرگونی ها در محیط هایی که شبیه پوسته یخی انسلادوس هستند امکان پذیر است. او می‌گوید: «بسیاری از مولکول‌های مهم برای منشأ حیات ممکن است در انسلادوس شکل گرفته باشند و ممکن است امروز هم در انسلادوس در حال شکل‌گیری باشند.

ترکیب شیمیایی متنوع باله‌ها به پتانسیل بالایی برای واکنش‌های کاهش اکسیداسیون یا “اکسیداسیون” اشاره می‌کند که اغلب به عنوان یک عنصر کلیدی در سنتز اجزای سازنده حیات – و در فرآیندهای بیوشیمیایی که به موجودات زنده اجازه تنفس می‌دهد، دیده می‌شود. اکسیژن و فتوسنتز.

نمونه‌های کاسینی اکنون وجود ترکیبات اکسید شده و احیا شده را در جت‌های انسلادوس نشان داده‌اند. کیت کرافت، دانشمند سیاره‌شناسی در آزمایشگاه فیزیک کاربردی دانشگاه جانز هاپکینز که در مطالعه جدید شرکت نداشت، گفت: این یک نتیجه «بسیار هیجان‌انگیز» است. کرافت افزود: این مولکول‌ها می‌توانند به طور بالقوه توسط فعالیت هیدروترمال در کف دریای ماه با یکدیگر مخلوط شوند و از نظر تئوری می‌توانند «محیط زیست‌پذیری را ایجاد کنند که در آن حیات پایدار بماند یا ایجاد شود».

دانشمندان هیچ مدرکی ندارند که نشان دهد چنین فرآیندی واقعاً رخ داده است. در واقع، مشخص نیست که آیا و در کجا این ترکیبات اکسید شده و احیا شده را می توان یافت. و کرافت خاطرنشان می‌کند که محققان هنوز دقیقاً نمی‌دانند که آب در حال فوران چگونه از میان پوسته یخی ماه عبور می‌کند.

با این حال، این یافته‌ها می‌تواند از مأموریت‌های در حال انجام و برنامه‌ریزی شده به جهان‌های اقیانوسی مشابه انسلادوس – از جمله مشتری (مشتری) خبر دهد. قمر آبی اروپاکرافت می‌گوید که احتمالاً بسیاری از خواص مشابه را دارد. این سوالات توسط آژانس فضایی اروپا بیشتر بررسی خواهد شد سفینه فضایی کاوشگر قمرهای یخی مشتری (Juice).که در حال حاضر در راه منظومه مشتری است.

بلنک می‌گوید یافته‌های جدید همچنین یک مورد قوی برای بازدید مجدد انسلادوس در مأموریت‌های فضایی آینده ایجاد می‌کند. اکنون که محققان از تنوع مولکولی خیره کننده ماه اطلاع دارند، می توانند از یک طیف سنج جرمی با قابلیت مطالعه مولکول های بزرگتر برای کاوش در محیط شیمیایی پیچیده آن استفاده کنند – و شاید قابلیت سکونت واقعی این قمر انفجاری را آشکار کنند.



Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا