مقالات

رفتار انسان با تغییرات سریع در سطح دوپامین هدایت می شود


وقتی از تجربیات مثبت و منفی درس می گیریم در مغز انسان چه اتفاقی می افتد؟ برای پاسخ به این سوال و درک بهتر تصمیم گیری و رفتار انسان، دانشمندان دوپامین را مطالعه می کنند.

دوپامین یک انتقال دهنده عصبی است که در مغز تولید می شود و به عنوان یک پیام رسان شیمیایی برای تسهیل ارتباط بین سلول های عصبی در مغز و بدن عمل می کند. در کارکردهایی مانند حرکت، شناخت و یادگیری نقش دارد. در حالی که دوپامین بیشتر به دلیل ارتباطش با احساسات مثبت شناخته شده است، دانشمندان در حال بررسی نقش آن در تجربیات منفی نیز هستند.

اکنون، یک مطالعه جدید توسط محققان دانشکده پزشکی دانشگاه Wake Forest نشان می‌دهد که ترشح دوپامین در مغز انسان نقش مهمی در رمزگذاری خطاهای پیش‌بینی پاداش و مجازات دارد. این بدان معناست که دوپامین در فرآیند یادگیری از تجربیات مثبت و منفی نقش دارد و به مغز این امکان را می دهد که رفتار خود را بر اساس نتایج آن تجربیات تنظیم و تطبیق دهد.

این مطالعه امروز در منتشر شد پیشرفت علمی.

تحقیقات قبلی نشان داده است که دوپامین نقش مهمی در نحوه یادگیری حیوانات از تجربیات «پاداش» (و احتمالاً «تنبیه») بازی می‌کند. کنت تی کیشیدا، استادیار فیزیولوژی، فارماکولوژی و جراحی مغز و اعصاب در دانشکده پزشکی دانشگاه ویک فارست، گفت: اما کار کمی برای ارزیابی مستقیم آنچه که دوپامین در مقیاس های زمانی سریع در مغز انسان انجام می دهد، انجام شده است. این اولین مطالعه انسانی است که بررسی می کند چگونه دوپامین پاداش ها و مجازات ها را رمزگذاری می کند و اینکه آیا دوپامین سیگنال آموزشی “بهینه” را منعکس می کند که در پیشرفته ترین تحقیقات هوش مصنوعی امروزی استفاده می شود.

برای این مطالعه، محققان تیم کیشیدا از ولتامتری چرخه‌ای اسکن سریع، یک تکنیک الکتروشیمیایی همراه با یادگیری ماشینی، برای شناسایی و اندازه‌گیری سطوح دوپامین در زمان واقعی (یعنی 10 اندازه‌گیری در ثانیه) استفاده کردند. با این حال، این روش چالش برانگیز است و تنها در طی روش های تهاجمی مانند جراحی مغز تحریک عمیق (DBS) قابل انجام است. DBS معمولاً برای درمان بیماری هایی مانند بیماری پارکینسون، لرزش اساسی، اختلال وسواس فکری-اجباری و صرع استفاده می شود.

تیم کیشیدا با جراحان مغز و اعصاب Atrium Health Wake Forest، Stephen B. Tatter، MD، و Adrian W. Laxton، MD، که همچنین اعضای هیئت علمی گروه جراحی مغز و اعصاب در دانشکده پزشکی دانشگاه Wake Forest هستند، همکاری کردند تا میکروالکترود فیبر کربن را در اعماق وارد کنند. مغز سه شرکت کننده در مرکز پزشکی اتریوم هلث ویک فارست باپتیست که قرار بود برای درمان لرزش اساسی DBS دریافت کنند.

در حالی که شرکت کنندگان در اتاق عمل بیدار بودند، یک بازی کامپیوتری ساده انجام دادند. در حین انجام بازی، دوپامین در جسم مخطط، بخشی از مغز که برای شناخت، تصمیم گیری و حرکات هماهنگ مهم است، اندازه گیری شد.

در طول بازی، انتخاب های شرکت کنندگان با سود یا زیان واقعی پولی پاداش یا مجازات می شدند. بازی به سه مرحله تقسیم شد که در آن شرکت کنندگان از بازخورد مثبت یا منفی یاد گرفتند تا انتخاب هایی را انجام دهند که پاداش ها را به حداکثر می رساند و مجازات ها را به حداقل می رساند. سطح دوپامین به طور مداوم، هر 100 میلی ثانیه یک بار، در طول هر یک از سه مرحله بازی اندازه گیری می شود.

ما متوجه شدیم که دوپامین نه تنها در انتقال سیگنال‌های تجربیات مثبت و منفی در مغز نقش دارد، بلکه به نظر می‌رسد زمانی که سعی می‌کنیم از آن پیامدها درس بگیریم، این کار را به بهترین نحو انجام می‌دهد. نکته جالب این است که به نظر می رسد ممکن است مسیرهای مستقلی در مغز وجود داشته باشد که به طور جداگانه سیستم دوپامین را برای تجارب پاداش در مقابل تنبیه درگیر می کند. کیشیدا گفت: نتایج ما این نتیجه شگفت‌انگیز را نشان می‌دهد که این دو مسیر می‌توانند تجربیات پاداش و تنبیه را در مقیاس‌های زمانی کمی تعدیل‌شده رمزگذاری کنند که تنها بین 200 تا 400 میلی‌ثانیه از هم فاصله دارند.

کیشیدا معتقد است که این سطح از درک می تواند به درک بهتری از نحوه تأثیر سیستم دوپامین در افراد مبتلا به اختلالات روانپزشکی و عصبی منجر شود. کیشیدا گفت تحقیقات بیشتری برای درک اینکه چگونه سیگنال دهی دوپامین در اختلالات روانپزشکی و عصبی تغییر می کند، مورد نیاز است.

کیشیدا گفت: “به طور سنتی، دوپامین اغلب به عنوان “انتقال دهنده عصبی لذت” نامیده می شود. با این حال، کار ما شواهدی را ارائه می دهد که این روشی نیست که در مورد دوپامین فکر کنیم. در عوض، دوپامین بخش مهمی از یک سیستم پیچیده است که به مغز ما آموزش می دهد و رفتار ما را هدایت می کند. اینکه دوپامین همچنین در آموزش مغز ما در مورد تجارب تنبیهی نقش دارد، یافته مهمی است و ممکن است جهت‌گیری‌های جدیدی را در تحقیقات به ما کمک کند تا مکانیسم‌های اساسی افسردگی، اعتیاد و اختلالات روانپزشکی و عصبی مرتبط را درک کنیم.»

این مطالعه توسط کمک‌های مالی مؤسسه ملی بهداشت حمایت شد: R01MH121099، R01DA048096، R01MH124115، P50DA006634، 5KL2TR001420، F31DA053174، T32DA0413049، و F32DA0413049، و F32DA041349.



Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا